Крути. З приводу минулої річниці

Серед великої кількості дописів на цю тему, мою увагу привернули такі:


xriak_te_ua

Лінк на допис - http://xriak-te-ua.livejournal.com/49424.html

Автор молодець. Спокійно і неупереджено.

Цитую:
мої думки з цього приводу засновані переважно на спогадах учасників бою (Ігор Лоський, Іван Шарий та інші), генерала О. Удовиченка, який приймав звіт після бою тощо. "дані" ж людей, які були далеко від місця подій якраз і внесли плутанину (наприклад шановний історик Д. Дорошенко та безліч інших). сприяли тому ж галицькі студенти 1930-х років, які міфологізували подію, творячи з неї новий міф (хоча само по собі це може й не погано). пройдемся по міфах (і по правді):

joanerges цікаво прокоментував майже з усім погоджуюсь.

"Відзначились", звісно, і "вороги"... чи там як їх - політ. опоненти? ))

Назва - Гауптштурмфюрер СС в бою под Крутами

Я ПЛАКАЛЬ )))))

Цитую:
Любой, кто носил черную униформу с черепом и костями, — военный преступник международного ранга. ["Та кого це ї..е?!!"(с) Л.П.]; продовження цитати - Наши идеологи прекрасно осознают сей факт, а потому молчат. Ибо иначе придется признать, что студенческим батальоном под Крутами командовал будущий эсэсовец [ужоснах!!!]

Те, що наші ліберасти шугаються всього, що хоч якимсь боком пов'язане з 3 Райхом (мабуть недарма шугаються) - промлема ліберастів, а не Аверкія Гончаренка чи хлопців, які погинули у тім бою.

Слава Героям!

Щодо Михайла Грушевського... Звичайно це він, мудак, бувши презом УНР, просрав Українську справу. Але до того він написав "Історію України-Руси". А це слід кинути на іншу шальку терезів. І що переважить - я не готовий відповісти...

Висновок - за справу, особливо якщо важливу, слід братися "по сродності" (Сковорода). Або - "jedem das seine" )))

Горад-герой Магілёў

Як карэнны магилёўца, не магу не абыйсці ўвагай гэтую знакавую падзею ў гісторыі свайго роднага горада. 1 лютага 1661 адбылося знакамітае Магілёўскае паўстанне, у гонар якога Магілёў атрымаў свой герб, які дагэтуль нагадвае пра славутыя і адначасова трагічныя падзеі трынаццацігадовай вайны Рэчы Паспалітай з Маскоўшчынай: тры вежы на блакітным полі і збройны рыцар у браме пад выяваю “Пагоні”. У гэты дзень жыхары Магілёва знішчылі маскоўскі гарнізон, які акупаваў горад у 1654 годзе. На працягу некалькіх гадоў расейцы займаліся ў горадзе гвалтам і рабункамі. Як сведчаць дакументы, стральцы адбіралі грошы і зброю, коней і хлеб, насенне і кухоннае начынне. Горад быў пазбаўлены самакіравання, з жыхарамі абыходзіліся ненашмат лепей, чым з палоннікамі. Магілеўцы рыхтаваліся да помсты. Зручны момант для гэтага з'явіўся на шостым годзе акупацыі, калі войска Вялікага Княства і Польшчы разбіла расейцаў на рацэ Басі. Пасля таго як стральцы абрабавалі на рынку магілеўскіх пякарак, цярпенне ў магілеўцаў скончылася. На загад магістрата жыхары, у дамах якіх жылі маскоўцы, выкруцілі з іхных стрэльбаў крэмні. Мужчыны даставалі са сховаў падрыхтаваную загадзя зброю. У шматтысячным горадзе не знайшлося ніводнага здрадніка, і захопнікі да апошняй хвіліны нічога не ведалі. 1 лютага 1661 года бурмістр Язэп Левановіч, што кіраваў падрыхтоўкаю паўстання, з крыкам «Пара!» выхапіў шаблю і кінуўся на стральцоў. Над местам паплыў набатны звон. Паўстанцам дапамагалі вызваленыя з астрога нашы палонныя жаўнеры. За колькі гадзін царскі гарнізон быў знішчаны. Ад шабляў і куляў магілеўскіх мсціўцаў загінула сем тысяч захопнікаў. Вялікі князь Ян Казімір выдаў прывілей, паводле якога шмат паўстанцаў атрымалі шляхоцтва, а горад зраўнаўся ў правах са сталічнаю Вільняй. Апрача Магілева беларускія мяшчане знішчылі або выгналі царскія гарнізоны ў Дзісне, Амсціславе, Себежы, Гомелі і Старым Быхаве.

via  sparrow_hawk